Design School Survive Guide

เติมไฟใส่ตัว

2010-03-08T17:36:00.010+07:00

พอโตขึ้นๆ เรียนสูงขึ้น ทำงานมากขึ้น

รู้สึกหมดความกระตือรือล้นที่จะทำอะไรสนุกๆ ที่นอกเหนือไปจากหน้าที่การงาน

เคยมีใครเป็นอย่างนี้บ้างมั้ย

วันนี้ เราเปิดเว็บเล่นๆ ไปเจอเว็บerinvaledesign

เค้าแนะนำวิธี Recharge your Creativity ง่ายๆ เค้าเรียกว่า creative vacation

ขอเอามาแปล และเสริมเติมดัดแปลง เผื่อใครลองเอาไปใช้แล้วได้ผล

เพราะเราก็ว่าจะลองดูเหมือนกัน

นอนให้มากที่สุด
ดูหนังโบราณ ยุคขาวดำ
อ่านหนังสือให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้
ดูช่องสารคดี เพื่อบริหารสมองซีกซ้าย
ทำรายการโปรเจ็คสนุกๆที่อยากทำ
ดูงานของดีไซเนอร์ใหม่ๆ หนังสือดีไซน์ใหม่ๆ
เที่ยวๆๆๆๆๆๆ
พาหมาไปเดินเล่น
ทำของขวัญเล็กๆน้อยๆให้คนที่คุณรัก
เล่นมุกให้คนอื่นฟังเยอะๆ
เอาสีเทียนออกมาวาดเล่น
นัดเพื่อนออกไปกินข้าวเที่ยง
ทำจดหมายน่ารักๆให้หลาน
ไปร้านหนังสือ แล้วปักหลักอยู่ที่โซนศิลปะซักพัก
ขับรถออกนอกเมือง
แวะแผงขายผักผลไม้สดจากไร่
เล่นกล้อง
วางแผนไปเที่ยว (ข้อนี้ เราชอบเอาหนังสือคู่มือเที่ยวนิวยอร์กมาดู แล้วแพลนทริปในฝันเล่นๆ เหมือนกัน)
อยู่เงียบๆ
ทำงานอาหาร และกินร่วมกับครอบครัว
อยู่ให้ห่างคอมพิวเตอร์เข้าไว้
ทำงานศิลปะ งานฝีมือ ประดิษฐ์ของ
คิดว่าจะทำอะไรช่วงวันหยุดปีใหม่ กับสงกรานต์
สำรวจเทรนด์งานฟรีแลนซ์ใหม่ๆ
หัวเราะให้ดังที่สุดกับอะไรก็ได้
นั่งจิบชา กินซุปร้อนๆ ข้างๆน้องหมา ดูฝนตกจั่กๆ

จริงๆ แต่ละคนก็คงมีทริกของตัวเองแหละ อย่างเราก็ชอบอ่านหนังสืออะไรก็ได้ที่ไม่เกี่ยวกับอะไรที่ต้องทำเลย แล้วก็หาอะไรอร่อยๆกิน ทำขนม เล่นกับกระต่าย จัดห้อง รื้อของ ใครมีวิธีรีเฟรชสมอง เติมไฟ กันยังไงบ้าง ลองแชร์ดู

ศิลปะ เอาใจยากส์

2010-02-13T23:10:00.003+07:00

ศิลปะ กับความสวยงาม

ไม่มีถูก ไม่มีผิด

ไม่มีเกณฑ์วัดตัดสินที่แน่นอน

10 คน มอง 10 ความเห็น

ยากที่จะเอาใจ

website ที่อยู่ใน favourite

2010-02-02T00:15:00.005+07:00

รู้สึกว่าโพสอะไรไม่เป็นประโยชน์มาหลายครั้ง เลยอยากจะโพสอะไรที่ให้คนที่แวะผ่านเข้ามาอ่าน ได้อะไรติดไม้ติดมือไปบ้าง

รายชื่อเว็บไซต์ที่เราเซฟ favourite ไว้ ในโฟลเดอร์ Design

Design Observer

COLOURlovers :: สีแนวโน้ม + จานสี

FFFFOUND! | Flickr Photo Download: 853650392_0ec67d0c88

PingMag - The Tokyo-based magazine about “Design and Making Things”

PingMag MAKE - The Japan-based interview magazine about “Making things”

The FWA: Favourite Website Awards - Web awards at the cutting edge

The Cool Hunter - Welcome

Logo Design & Corporate Identity Portfolio - LogoOrange.com

The Book Cover Archive

Lost At E Minor: For creative people

DOPE Awards // Flash Website Awards // The Best Websites in the World.

โฟลเดอร์ Typograpy

Typographic Collaboration | Typophile

I love Typography (iLT), devoted to fonts, typefaces and all things typographical

ไอ้แอนนนนน.com

โฟลเดอร์ Blog

∞

anuthin.com + Cadson Demak distribution™

Design Of Adequacy

Grafiction

------suppeiheyra ------

Sentence { 9 } : A Narrative of Paragraph 9

j o e x p o

SoSorry61

Peggy Wang on BuzzFeed

likaybindery

ฉันเคยเป็นคนบ้าพลัง

2010-02-02T00:06:00.002+07:00

ฉันแน่ใจว่า ตอนสมัยเรียน ฉันเป็นหนึ่งในบุคคลบ้าพลังคนหนึ่งของรุ่น

ตะบี้ตะบันทำงาน อยากทำให้เยอะ อยากทำให้ดี

ฉันรักงานของฉัน และเป็นคนที่มีความสุขกับงานที่ทำ

เคยตื่นเต้นกับงานที่ได้รับ

แต่ฉันในวันนั้น หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

เพราะฉันอยู่กับงานที่ไม่ชอบใช่หรือเปล่า

ถ้าใช่ ถึงเวลาออกไปหาสิ่งที่ใช่หรือยัง?

งานแรกในชีวิต

2009-11-14T22:31:00.004+07:00

ไม่ได้เขียนนานมากเลย เลยอยากอัพเดทเล็กๆ เผื่อใครแวะเวียนเข้ามาอ่าน

ตอนนี้เราได้งานทำแล้ว ก็ที่ TBWA นั่นแหละ TBWA\Thailand ตำแหน่ง art director วนไปวนมา สุดท้ายก็ไปจบที่งานโฆษณาจนได้

ทุกวันนี้ก็คิดอยู่ตลอดว่า ทำไมเราถึงได้เข้ามาทำที่นี่ ขณะที่เพื่อนๆที่เข้า Young Blood Workshop ทุกคนเก่ง ไอเดียดี มี passion ซึ่งมีเยอะกว่าเรามากๆ เรารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องของโชคกับ จังหวะเวลา ไม่ใช่แค่ความสามารถอย่างเดียว เพราะเราเชื่อว่า เพื่อนทุกคน ถ้าเข้ามาอยู่ในที่ที่เราอยู่ตอนนี้ ก็จะทำหน้าที่ได้ดีพอๆกันหรือ ดีกว่าด้วยซ้ำ

แต่เมื่อหลายๆอย่างมาประกอบกัน ทำให้เราได้งานนี้มาทำก่อนเพื่อนๆ ก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดี ความฝันที่อยากจะมีฟอนต์เป็นของตัวเองซักชุด มีปกหนังสือที่ออกแบบเองซักเล่ม ก็คงจะเก็บไว้ ทำให้มันเป็นจริงเมื่อถึงเวลา ส่วนตอนนี้ก็เรียนรู้ทุกอย่างให้ได้มากที่สุด ฝึกตัวเองให้แกร่งที่สุด

ตอนนี้เรายังรู้น้อยมาก แต่เราคงรู้น้อยกว่านี้ ถ้าไม่ได้เวิร์กช็อป พี่ "ต่อ สันติสิริ" เป็นครูที่ดีมากๆ และเพื่อนๆทุกคน ที่แชร์ความรู้กัน ช่วยกันคอมเม้นท์งาน ให้เราเี่กี่ยวเอาความรู้ระหว่างทางมาประดับสมอง พี่หลายๆคนในบริษัท ที่เข้ามาช่วยยิงงาน โชคดีมากที่ได้เป็นยังบลัดรุ่นนี้ค่ะ

ปล่อยแสง 3

2009-06-25T12:28:00.003+07:00

จู่ๆก็ได้ไปแสดงงานที่ปล่อยแสงเฉยเลย ไม่ได้ตั้งตัว ลองไปดูกันแล้วกันค่ะ TCDC บูธ B24 เป็นงานทีสิส อินเตอร์แอคทีฟ เข้าไปกดเข้าไปเล่นได้ตามใจชอบ เล่นกันเยอะๆยิ่งชอบค่ะ ถึงงานจะไม่ดีที่สุด มันอาจจะเล่นยาก ระบบเนวิเกตล้มเหลวสุดๆ เพราะไม่มีใครหาเมนูเจอเลย แต่ก็อยากให้เข้ามาลองดูกัน

TBWA\ YOUNG BLOOD II

2009-06-10T17:24:00.004+07:00

ว่าพอตัดสินใจได้ว่า จะเดินเส้นทางกราฟิกดีไซน์ โชคชะตาก็ดันเล่นตลก ให้ติดเวิร์กช็อปของ TBWA\ Young Blood II

นี่คืองานที่ส่งไป ที่จริงแล้วเป็นไอเดียที่คิดไว้ตั้งแต่ตอนที่อยู่ Bangkok Showcase ตอนนั้นได้โจทย์เป็น Dental floss เลยหยิบเอามาใช้โดยที่ไม่ได้คิดใหม่เลย T T

พอรู้ว่าได้ ก็โทรศัพท์ไปหาพี่ตี๋เล็ก พี่ตี๋เล็กบอกว่า เห็นไหม ว่าความรู้ที่เราได้พอเทียบกับคนอื่น เราก็ถือว่าเหนือกว่าหลายๆคนในรุ่นเดียวกัน แล้วพี่ตี๋เล็กก็ขำว่า ในที่สุดเราก็ถูกดึงกลับเข้ามาหาวงการโฆษณาอีกจนได้

วันแรกของการเวิร์คช็อปผ่านไป ได้เพื่อนใหม่ 2-3 คน เป็นโชคดีอะไรไม่รู้ ได้รู้จักเพื่อนคนแรก เป็นศิษย์บางกอกโชวเคส เหมือนกัน เลยคุยกันสนุก เป็นคนขยันมากๆ เราถึงกับอายในความขี้เกียจของตัวเองเลยทีเดียว

อันที่จริงก็ถือว่าเป็นโชคดี ที่ได้เข้าไปเรียนรู้อะไรเพิ่มอีก เป้าหมายของการเรียนครั้งนี้ของเราคือ เรียนวิธี"คิด" พี่ปิ๊กเคยสอนว่า ถ้าเราคิดเป็น ก็ทำอะไรก็ได้ ไม่เฉพาะแต่งานโฆษณาเท่านั้น

Kinetic Typography

2009-03-28T17:37:00.009+07:00

ภาพ Screen Shot หน้า Intro

ภาพ Screen Shot หน้า Typographer นำมาจากข้อเขียนของ อ.ปริญญา โรจน์อารยานนท์ แต่อ่านโดยคุณพี่ม่อน แห่ง Hot House Studio

ภาพ Screen Shot หน้า Graphic Designer นำมาจากบทสัมภาษณ์ของ อ.โรจ สยามรวย ในหนังสือ 10 ยอดกราฟิกดีไซเนอร์ สายพันธุ์ไทย ของสำนักพิมพ์ Core Function อ่านโดย แอนมัม

แปะค้างไว้นานแล้วที่บอกว่าจะเขียนเรื่อง Kinetic Typography ที่เราหลงไหลคลั่งไคล้จนอยากทำเป็นทีสิสให้ได้

Kinetic Typography เป็นศัพท์เฉพาะที่ใช้เรียก การเคลื่อนไหวของตัวอักษร (moving type) มีหลักคล้ายๆ กับการออกแบบจัดวางตัวอักษรทั่วๆ ไป แต่การศึกษา kinetic typography จะเน้นการทำความเข้าใจถึงผลของเวลา และที่ว่าง (time & space) ที่มีต่อการแสดงอารมณ์ ผ่านตัวอักษร

เดี๋ยวนี้ เราจะเห็น kinetic typography เต็มไปหมด ทั้งในไตเติ้ลภาพยนตร์ (ลองดู Catch me if you can สิคะ) รายการโทรทัศน์ และโฆษณา

ใน http://www.youtube.com/ ลอง search คำว่า Kinetic Typography, Kinetic type, Motion Typography หรือ Experimental Typography ดู มีงานน่าสนใจเพียบเลยค่ะ ช่วงที่ทำทีสิสนั้น เราดูจนปรุไปหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่หมด ยังมีงานดีๆ ที่แอบอยู่ในยูทูปอีกเยอะแยะค่ะ

คุณ James Craig ผู้เขียนหนังสือ Designing with Type (ใครสนใจลองไปหาอ่านที่ TCDC ดู ไม่แน่ใจนะ เหมือนจะเห็นแว๊บๆที่ห้องสมุดคณะถาปัตย์ ลาดกระบังของเราอยู่เหมือนกัน) แกรวบรวมเราแบบฝึกหัดการสอนวิชา typography จากทั่วโลกเอาไว้ ใน
http://www.designingwithtype.com/home.html

หนึ่งในแบบฝึกหัดนั้น มีแบบฝึกหัดหนึ่งมาจาก Carnegie Mellon School of Design โดย อ. Dan Boyarski ที่ให้นักศึกษาทำ Kinetic typography โดย อ. แนะนำทริกในการทำให้ลูกศิษย์ว่า หลังจากเลือกคลิปเสียงที่จะนำมาทำได้แล้วให้ปฏิบัติดังนี้

1. ลองอ่านออกเสียงหลายๆครั้ง ว่ามันฟังดูเป็นยังไง
2. จดโน้ตลงในสคริป ถึงจังหวะของเสียง ว่าตรงไหนหยุด ตรงไหนพูด
3. พยายามหาทางนำเสียงเหล่านั้นถ่ายทอดเป็นตัวอักษร โดยทดลองหลายๆ วิธี
4. ให้ผลลัพท์ของงาน เกิดมาจาก การทดลอง ค้นหา ค้นคว้า
5. จงมั่นใจ จงกล้า และ จงตั้งใจ!

ไม่เพียงเท่านั้น อ. แดน ยังแนะสิ่งที่ควรคำนึงถึงเวลาทำงาน kinetic typography ไว้ด้วย ดังนี้

แบบตัวอักษร
ขนาดของตัวอักษร
น้ำหนัก
สี
พื้นผิว
จุดเด่น
ความกลมกลืน
ตำแหน่ง
การเข้ามาของตัวอักษร
การเคลื่อนไหวของตัวอักษรในเฟรม
การเคลื่อนไหวออกจากเฟรม
การลำดับภาพ
ความเร็วในการเคลื่อนไหวของตัวอักษร
จังหวะการเคลื่อนไหว
การเปลี่ยนฉาก
การเปลี่ยนรูป
เวลา
น้ำเสียง
อารมณ์ความรู้สึก
บรรยากาศ
การตีความหมาย

สำหรับเรา การทำโดยใช้ภาษาไทยมีเรื่องให้คิดเยอะกว่านั้น เพราะการเว้นวรรคของเรา ไม่ได้วรรคทุกคำเหมือนของฝรั่ง ทำยังไงให้อ่านได้ต่อเนื่อง โดยที่ไม่เสียรูปประโยค หรือการหมุนไปหมุนมา บางทีเอามาใช้กับภาษาไทยก็ไม่เวิร์กเหมือนกัน

ที่เอาภาพมาให้ดูด้านบน เป็นภาพ Screen Shot ของงานค่ะ ยังหาโปรแกรมมาแปลงไฟล์ไม่ได้ซะที ดูกันอย่างงี้ไปก่อนแล้วกันนะ

คุณสมบัติของคนทำทีสิส

2009-03-05T14:48:00.003+07:00

จากที่เห็นงานเพื่อนๆ และการทำงานของพวกมันมา พอจะรู้ว่าใครนิสัยแบบไหน แล้วทำงานแบบไหนถึงจะออกมาดี

อย่างที่บอกไปแล้วว่า สำหรับแฟลช หรือเวบไซต์ คนที่เลือกทำ ควรเป็นคนช่างวางแผน รอบคอบ คิดคาดการณ์อะไรได้ล่วงหน้า เช่น อย่างเวลาเราทำ พอวางไซต์แมพเรียบร้อยแล้ว ก็จะคิดว่า มีส่วนไหนที่จะอยู่ทุกหน้า ก็ทำเป็นเทมเพลทไว้ คิดวิธีรวมไฟล์งานให้เรียบร้อยตั้งแต่ต้น

ในบรรดาคนที่ทำแฟลช ทั้งหมด 4 คนในรุ่น เสร็จทันเวลาแค่ 2 คน อีก 2 คน มีปัญหาเรื่องการรวมไฟล์งาน ซึ่งเราคิดว่า มาจากการไม่ได้วางแผนนั่นเอง อย่างเช่นเพื่อนคนนึง จะทำ e-book แต่ไม่ได้ศึกษาไว้ก่อนว่า เวลาทำอีบุ๊ค มันจะต้องวางเลย์เอ้าท์หน้าซ้ายขวาเหมือนหนังสือ มันเล่นวางยาวติดกัน แถมเอามูฟวี่คลิปไปวางซะกลางหน้า จะตัดแบ่งหน้าก็เลยทำไม่ได้ แถมพึ่งจะมารู้ตัวก่อนส่งไม่ถึงสัปดาห์ สุดท้ายก็คือทำฟลิบหน้าไม่ได้ เป็นต้น

คนที่ทำหนังสือ ส่วนใหญ่หนังสือจะทำกันร้อยหน้าอัพ ต้องการความถึกในการวางเลย์เอ้าท์พอสมควร แล้วก็เป็นคนละเอียด อดทน ใจเย็น โดยเฉพาะคนที่เย็บเล่มเอง สามารถบังคับตัวเองให้ทำงานเสร็จก่อนเวลาได้ (คนทำแฟลชส่วนใหญ่เสร็จเช้าวันที่จะส่งงาน) เงินหนาเพราะต้องเสียตังค์ค่าปริ้นท์ ค่ากระดาษเยอะกว่าชาวบ้าน

คนทำโฆษณา เป็นคนแอคทีฟ ส่วนตัวคิดว่าต้องเป็นคนไม่จับจด ไม่ใช่มัวแต่คิดๆๆ แล้วไม่ทำ เพราะโฆษณา จะใช้เวลาในสัดส่วนการคิดมากกว่างานอย่างอื่น ตัวงานที่ออกมาอาจจะน้อยกว่าในแง่ปริมาณ แต่กระบวนการเยอะพอกัน มีความสามารถในการติดต่อคน และทำงานร่วมกับคนอื่น อย่างเช่น เวลาถ่ายงานต้องติดต่อช่างภาพ นายแบบ นางแบบ เป็นต้น

คนทำ CI (Corporate Identity) น่าจะต้องเป็นพวกที่ตรรกะสูงต้องเอาเส้นเฉียงของโลโก้ตรงนี้ ไปใส่ในกราฟฟิกตรงนั้น และจะดูกลมกลืน อย่างนี้เป็นต้น งานCI ส่วนใหญ่ ถึงทำเยอะ แต่พองานออกมายังไงก็ดูน้อย คนทำ CI เลยเหมือนต้องขยันกว่าชาวบ้านเค้าหลายเท่า

สรุป ทุกงานมีความยากง่ายต่างกัน ทำงานที่เราถนัด หรือชอบ มันก็จะออกมาดี แล้วก็ ทุกงานต้องใช้ความคิด ต้องมีไอเดียด้วยค่ะ

แฟลช

2009-03-02T03:44:00.005+07:00

ทำไมถึงเลือกทำอินเตอร์แอคทีฟเป็นทีสิส?

แต่ก่อนสมัยที่เรียนแฟลชครั้งแรกตอนปี1 เป็นคลาสสั้นๆ เรียนประมาณ 2 ครั้ง พอแค่ทวีนไปมาได้ ตอนนั้นรู้สึกว่ามันยากมาก ไม่มีทางที่จะทำได้ พอได้มาเรียนแบบเจาะลึกตอนปี 3 แรกๆเรารู้สึกว่ามันยุ่งยากมากๆ ไม่มีทางที่จะทำเปนทีสิสแน่นอน ตอนนั้นคิดว่าจะทำหนังสือไม่ก็ภาพประกอบมาตลอด แต่พอผ่านไปที่เราพอจะเข้าในคอนเส็ปท์ของโปรแกรม เรื่องการทำงานในเชิงลึกของมัน (การที่เราสามารถซ้อนมูฟวี่ หรือบัทท่อนได้) เริ่มสนุก เริ่มรู้สเน่ห์ของมัน ก็เริ่มดูงานแฟลชเยอะขึ้น เข้าไปดู http://www.fwa.com/ ได้รู้ว่า โห มันทำอะไรได้เยอะมาก ได้ทุกสไตล์ด้วย

เคยคุยกับเพื่อนที่เรียนนิเทศศิลป์ ศิลปากร เค้าถามว่า ทำไมไม่ทำอาฟเตอร์ เอฟเฟ็ก แฟลชก็ทำได้แต่อะนิเมชั่น ออกการ์ตูนๆไรพวกนี้ไม่ใช่เหรอ เราว่านี่เข้าใจผิดมากๆ แฟลชก็เท่ได้นะคะ แหม ถึงแม้ว่ามันจะหมุนวื๊ดๆไม่ได้ดั่งใจเหมือนอาฟเตอร์ก็เหอะ แต่มันเล่นได้ คลิกได้ สนุกกับมันได้ เท่ได้ เหมือนกัน ไม่ต้องการ์ตูนเสมอไปนี่นา

ที่จริงแล้ว มารู้สึกกับแฟลชมากๆตอนที่ทำสเปเชี่ยลตัวที่สอง ที่เป็นไทโปจากของเล่น ทีแรกคือไม่ได้นึกว่าจะทำแฟลชเลย ตอนแรกว่าจะปริ้นแขวนข้างฝา แต่พอทำไปๆ แล้วพบว่า ของเล่นบางอย่างไม่ขยับนี่ไม่เก็ทจริงๆ เลยเปลี่ยนวิธีนำเสนอ ตอนแรกที่คิดไม่กล้าบอกครูแดงครูนิด เพราะรู้ว่าครูต้องบอกว่า "แก ไม่ทันแน่" แต่ด้วยอารมณ์แบบ ไม่ไหวจริงๆ อยากทำ เลยบอกครูแดงว่า หนูจะทำให้มันขยับนะคะ ครูแดงก็บอกว่ามันดีนะ แต่เยอะด้วย เวลาก็กระชั้นแล้ว จะทันเหรอ เราก็บอกทันค่ะ 20 ตัวเอง ฮ่าๆ

ตอนนั้นจำอารมณ์ได้เลย ดร๊าฟแบบ ไฟลุกโชน เราค่อยๆถ่ายภาพจากของจริง แล้วเอามาดร๊าฟทีละเฟรมๆ ดูการเคลื่อนไหวของมัน แล้วเอามาเลียนแบบ บ้างอันเล่นเองไม่เป็นอย่างโยโย่ ก็ไปเปิดยูทูป แล้วค่อยๆ ปริ้นสกรีนทีละช็อตๆ แล้วเอามาดร๊าฟ ทรมานมาก แต่รู้สึกดีมากๆ เวลาเห็นมันขยับได้ ดราฟ 30 กว่าเฟรม เล่นอยู่หนึ่งวินาทีกว่า เป็นงานที่เหมาะกับคนบ้าพลังมาก

ตอนนั้นออกงานออกมาแล้วเป็นหนึ่งในงานเรียนที่รู้สึกดีกับมันมากๆ ถึงแม้ว่ามีหลายๆตัวใน 20 ตัวที่ไม่เวิร์คก็ตาม พอมาถึงทีสิสก็เลยเลือกอินเตอร์แอคทีฟเลย

หัวข้อเต็มว่า "โครงการออกแบบอินเตอร์แอคทีฟมัลติมีเดียเรื่องพื้นฐานตัวพิมพ์ไทย"

อ่านจากฟอเวิร์ดเมล์ เค้าว่าคนกรุ๊ปเลือดเอ เป็นพวกชอบเอาชนะ นั้น จริงทีเดียว การเอาชนะแฟลชได้ เป็นอะไรที่เป็นสุขมาก ชอบการวางแผน คิดว่าต้องทำอะไรซ้อนอะไร วางไซต์แมฟยังไง บริหารจัดการยังไงให้มันเรียบง่ายที่สุด สะอาดที่สุด ถ้ากลับไปย้อนดูงานสมัยแรกๆ จะเห็นเลยว่า ยุ่งเหยิงมาก เลเยอร์ยุบยับ คีย์เฟรมเพียบ แต่เดียวนี้ดีขึ้นนิดนึงแล้ว รู้จักหลบ รู้จักซ่อนขึ้น

สรุปตบท้ายนิดนึงว่า เราว่าคนทำงานแฟลชได้ดี คือคนที่มีตรรกะสูง เป็นนักวางแผน รอบคอบ ค่ะ

(ครั้งหน้าจะพูดถึงว่า ทำไมเราคลั่งไคล้ kinetic typography? แปะไว้ก่อน เดี๋ยวลืม)

** งานสเปเชี่ยลที่เอาไปแปะในยูทูป ตอนนี้มีคนให้ 5 ดาวแล้ววววว

อัพโหลดงาน

2009-03-02T01:15:00.003+07:00

กำลังหาวิธีแปลงไฟล์ swf ที่ดีที่สุดอยู่ค่ะ จะได้อัพลงยูทูปซะที

ไม่น่าเชื่อว่า ทีสิสที่ทำมาทั้งเทอม พอเมื่อวันศุกร์ พรีเซ้นท์ไม่ถึง 15 นาที จบ จบแล้ว จริงๆหรือนี่

จนวันนี้ยัง งงๆ อยู่เลย

ปอล โกแกง

2009-02-23T18:45:00.007+07:00

The Vision after the Sermon (1888)

Tahitian Women on the Beach, (1891)

พอดีไปคุ้ยไฟล์งานเก่าๆ ไปเจองานวิชา Painting โจทย์คือ ให้วาดภาพ self-portrait โดยก้อปปี้สไตล์จากศิลปินที่เราชอบ เลยเลือกโกแกงขึ้นมาทำ แล้วตั้งแต่นั้นมาเวลาทำงานปั้น หรืองานพิมพ์ เราจะคงคอนเส็ปท์สาวผิวเข้มไว้ตลอด จนใครเห็นก็รู้ว่างานสีนี้ของเราแน่นอน

ที่เอามาลงบล็อกคู่กันคืองานวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ จำไม่ได้แล้วว่าโจทย์คืออะไร น่าจะเป็นให้เลือกศิลปินกับผลงานมา 1 ชิ้น เอามาวิเคราห์ ก็เลือกโกแกงอีก เพราะชอบจริงๆ

Gauguin

ปอล โกแกง (Paul Gauguin) เป็นหนึ่งในศิลปินยุคปลายศตวรรษที่ 19 ที่สำคัญคนหนึ่ง ผู้ซึ่งละทิ้งทฤษฎีแสงสีวิทยาศาสตร์ของลัทธิอิมเพรสชั่นนิสต์ ไปสู่แนวทางใหม่ อันเป็นการปูทางไปสู่การเติบโตของศิลปะในยุคต่อมา เขาเริ่มต้นสร้างสรรค์งานในแบบอิมเพรสชั่นนิสต์ แล้วจึงได้พัฒนาไปเป็นงานที่มีลักษณะเป็นสองมิติมากขึ้น และเต็มไปด้วยสีสดเข้มที่มีพลัง

โกแกงพยายามตัดทอนเส้นและสี ทำให้งานมีรูปร่างแบนเรียบที่มาจากธรรมชาติ มีขอบเขตชัดเจน ตัดขอบด้วยเส้นสีดำหรือ น้ำเงิน เขาลงสีบางๆเพื่อปล่อยพื้นผิวของผ้าใบทำให้เกิดลวดลายที่เป็นแพทเทิร์น ไม่มีการทิ้งรอยฝีแปรงแบบอิมเพรสชั่นนิสต์ หากต้องการระบายสีใดก็ใช้สีที่ออกจากหลอดโดยตรง เขาเลือกใช้เฉดสีอย่างจำกัด โดยใช้แม่สีหลากหลายเฉดเป็นหลัก เขาจึงเป็นอิสระจากการรลอกเลียนสีตามธรรมชาติ

The Vision after the Sermon เป็นภาพแรกๆของโกแกงที่ละความเป็นอิมเพรสชั่นนิสต์
อย่างสิ้นเชิง และคิดค้นสไตล์ใหม่ที่ที่รู้จักกันในนามสัญลักษณ์ (Symbolism) โกแกงเชื่อในการแสดงออกที่มาจากความรู้สึกที่มีต่อสิ่งที่วาด มากกว่ารูปลักษณ์ภายนอกของสิ่งนั้น เขาไม่เชื่อว่าศิลปะคือการอธิบาย หรือลอกเลียนแบบธรรมชาติ แต่มุ่งแสดงออกในทางสร้างสรรค์ ดังนั้นเสื้อผ้าของกลุ่มหญิงสาว รวมถึงพระเจ้ากับซาตานที่กำลังต่อสู้กันอยู่ตามเรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล จึงไม่ใช้การแยกโทนสี และแต้มจุดหรือป้ายสีมาต่อกันอีกต่อไป แต่ถูกลดทอนให้เหลือเพียงเส้นรอบนอก ลงสีเรียบๆ และเพื่อให้อารมณ์เพ้อฝันแบบเทพนิยาย พื้นหญ้าของเขา กลับสีแดงสดระบายลงไปเป็นระนาบแบน เหตุที่เขาทำเช่นนั้น เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ดำรงอยู่จริง ทุกสิ่งถูกสร้างขึ้นโดยศิลปิน ดังนั้น สีจึงเป็นเครื่องมือในการสื่อสัญลักษณ์อย่างหนึ่งด้วย

โกแกงมักเปรียบการใช้สีกับดนตรี ดนตรีสร้างจินตนาการได้โดนไม่ต้องมีภาพใดๆมาประกอบ เช่นเดียวกัน สีก็ทำให้เกิดความรู้สึกต่างๆ โดยที่ไม่ต้องบอกเรื่องราวใดๆ เขาปรารถนาจะเห็นจิตรกรรมของเขาปลุกเร้าความรู้สึกของผู้ชมโดยจัดการกับเส้นสีให้กลมกลืน และทรงพลัง

แนวคิดในการใช้สีของโกแกง เรื่องการใช้สีบริสุทธิ์ และการสร้างความงามจากการประสานกลมกลืน ส่งอิทธิพลถึงกลุ่มนาบี (Nabis) และศิลปะแนวนามธรรม (Abstract Art) ในเวลาต่อมา

กลอนแปด

2009-02-21T15:59:00.006+07:00

ใครทุกข์ก็อย่าทุกข์ไปตามเขา

อันใจเรานี้สิสำคัญกว่า

แม้เขาจะใส่ร้ายหรือนินทา

โต้ตอบไปก็เหมือนบ้าหน้าไม่อาย

วันนี้เปลี่ยนแนวมาเป็นกวีดูบ้าง มีเรื่องไม่สบายใจ

ต้องหาธรรมะมาเตือนสติตัวเอง

กลอนนี้ได้แรงบันดาลใจจากคำสอนของ

พระอาจารย์มิตซูโอะ เควสโก

สวัสดีปีใหม่

2009-01-09T19:00:00.006+07:00

สวัสดีปีใหม่

ทุกๆปี จะต้องเขียนการ์ด 4 ใบ ร่อนไปอเมริกา หาครอบครัวโรตารี่ที่รักทั้ง 4 ที่เคยได้ไปพักอาศัยสมัยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน บางปีก็จะทำโปสการ์ดเอง อย่างปีนี้

อย่างหนึ่งที่เปลี่ยนของปีนี้คือ เราพิมพ์ข้อความในจดหมาย พอส่งไปแล้ว มานึกๆดู รู้สึกว่าเรานี่เป็นมนุษย์ดิจิตอลชิบเป๋งเลย จะว่าไป รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ที่ปริ้นปุ๊บ เซ็นปั๊บ หย่อนตู้ทันที ไม่สุนทรีย์เอาเสียเลย

ตอนนี้รู้สึกเบื่อมากๆ มันเหมือนว่าวิชาเรียนมันไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว ไม่เหมือนตอนปี 2 ปี 3 ที่มีวิชาใหม่ๆ แปลกๆ ได้ทำอะไรที่เราไม่เคยทำ ตอนทำสเปเชี่ยวก็ยังสนุก ได้ทำงานรีเสิร๋ช ได้ทำงานทดลอง

แต่พอมาทีสิส

เรารู้สึกว่า มันไม่น่าตื่นเต้นอีกต่อไปแล้ว ไม่ได้แปลว่าเราไม่อยากเรียนรู้อะไรแล้วนะ มีเรื่องอีกมากมายที่เรายังอยากรู้อยู่ เกี่ยวกับกราฟิกดีไซน์

แต่ทีสิสไม่ได้เป็นเครื่องมือนั้น สำหรับเรา

ค่ายศิลป์

2008-12-08T01:16:00.010+07:00

ทุกๆปิดเทอมเดือนตุลาคม ตั้งใจมาตลอดว่าอยากจะไปค่ายศิลป์ให้ได้ แต่ก็ผัดความตั้งใจ ทั้งโดยตั้งใจ และโดยเหตุจำเป็นมาตลอด แต่ปีนี้ เป็นปีสุดท้ายของชีวิตในรั้วมหาลัยแล้ว จึงสัญญากับตัวเองไว้ว่า โอกาสสุดท้ายแล้วที่จะไป ต้องไปให้ได้

ค่ายศิลป์ ของคณะสถาปัตย์ ลาดกระบัง จัดขึ้นทุกปีช่วงเดือนตุลาคม เรียกว่าเป็นค่ายสอน(ศิลปะ) ไม่ใช่ค่ายสร้าง เหมือนค่ายทั่วๆไปของมหาลัยอื่นๆ ปีนี้ เราขึ้นไปที่โรงเรียน ตชด. บ้านแพะ จังหวัดตาก

เราขึ้นไปรอบเก็บตก เพราะว่าติดส่งงานสเปเชี่ยลในรอบแรกที่รถออก ตำรวจตชด. ขับรถผ่านทางขโยกเขยก 17 กม. เพื่อเข้าไปยังหมู่บ้านที่อยู่บนเขา เราอาสาเป็นคุณครูเด็กโตในทีแรก แต่พอได้แวะไปเยี่ยมห้องเด็กเล็กแล้ว รู้สึกว่าเด็กเล็ก น่ารักมากๆ เด็กๆวิ่งมาขอให้เราวาดหน้ากากสัตว์ต่างๆให้ รู้สึกได้ว่า ยิ้มของเด็กเล็กๆ มันสดใสเสียเหลือเกิน เราก็ย้ายมาประจำห้องเด็กเล็กทันที

เด็กๆที่นี่ส่วนใหญ่ ไม่เคยลงจากดอย บางคนที่เคย ก็ไม่เคยไปถึงตัวอำเภอเมือง เวลาเราให้เขาวาดหน้ากาก ก็จะมีสัตว์อยู่เพียงไม่กี่อย่างที่เด็กๆจะขอให้เราสอนวาด

เด็กชายกาเชอ บอกว่า "คูคูคับ วาดหน้ากากให้โผหน่อยคับ"
"กาเชอ อยากเป็นตัวอะไรละคะ?" คุณครูถาม
"ควายคับ"
"หา กาเชออยากเป็นควายเหรอ?"
"ป่าวคับ โผอยากเปนคาราบาวแดงคับ"

เด็กๆที่นี่ ถึงจะอยู่ห่างไกลจากตัวเมือง แต่ดูทีวีกันทุกคน บางทีเขาจะมีข้ออ้างที่จะมาโรงเรียนสาย เช่น จะดูสังข์ทอง เป็นต้น บางวันที่เด็กมาน้อยๆ เพื่อนๆเค้าก็จะวิ่งไปตามให้เพื่อนคนที่ไม่มา มาเข้าเรียน

เด็กๆทุกคนมีน้ำใจ น่ารัก สดใสมาก พออยู่ไปซักพัก เริ่มคุ้นหน้าคุ้นตากัน เค้าก็จะวิ่งเข้ามากอด มาปีนป่าย จูงมือพาเราไปเล่น ชวนเราพาเดินไปส่งที่บ้านในตอนเย็น

ทุกๆเช้า เด็กๆจะร้องเพลงประจำโรงเรียน เพลงขึ้นต้นว่า "พวกเราคนไทย มิใช่คนป่า เราดูด้อยค่า เพระไม่ได้เล่าเรียน เหมือนคนหลงทาง ในยามคืนค่ำ ...." เพลงนี้เอ่ยถึงพระกรุณาธิคุณของสมเด็จย่า และสมเด็จพระเทพฯ ที่ทำให้พวกเค้าได้เล่าเรียนหนังสือ ไม่แปลกเลยที่สมเด็จพระเทพ ได้มาเสด็จมาเยือนโรงเรียนแห่งนี้ถึง 4 ครั้ง เวลาเราปล่อยให้เด็กๆ เล่นกล้องถ่ายรูปของเรา เค้าจะวิ่งไปถ่ายรูปในหลวง สมเด็จพระเทพ ที่โรงเรียนนำใส่กรอบ แขวนไว้บนผนัง และทุกเช้าที่เราได้ยินเด็กๆร้องเพลง น้ำตาจะต้องซึมออกมาทุกครั้งไป

มีเรื่องเล่าอีกมากมายที่ประทับใจ และรู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถมาร่วมค่ายได้ตั้งแต่ต้น และรู้สึกเสียดายยิ่งกว่าที่ไม่ได้มาค่ายนี้ตั้งแต่ปีแรกๆของการเป็นนักศึกษา

รู้สึกดีที่ได้ไป อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิต!

โปสเตอร์พิมพ์มือ โปรเจ็คพิเศษ ทำเอามันส์

2008-11-23T15:41:00.005+07:00

งานทำเอามันส์ เพื่อความสะใจของผู้ทำล้วนๆ มีใครอยากร่วมด้วยมั้ยค้าา

ทำขายงาน Art Street แล้วกันนะ ใครสน สมัครเข้าร่วมอุดมการณ์ได้ที่ภาพแพรว

เอาตัวอย่างสไตลล์งานมาให้ดูค่ะ เป็นวินเทจโปสเตอร์

ใช้ typography มาจัดวาง พิมพ์ซ้อนไปซ้อนมา ติดใจตรงร่องรอยที่พิมพ์ติดสีบ้างไม่ติดบ้าง เป็น texture มีสเน่ห์ค่ะ

อาจจะลองกับภาษาไทยดูก็ได้นะ อาจจะได้อีกฟิลลิ่งนึง

หัวข้อไม่ผ่าน

2008-11-14T10:43:00.002+07:00

ไม่ผ่านซักที เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
พยายามลิสต์เรื่องที่ตัวเองชอบและสนใจขึ้นมาเยอะๆ
เผื่อจะเจออะไรที่อยากทำ
อะไรหนอ...

Abstract Expressionism และ Pop Art

2008-10-12T00:36:00.006+07:00

...งานเขียนตอนเรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ค่ะ โจทย์คือ เปรียบเทียบศิลปะ 2 สกุล ที่เลือก Abstract Expressionism และ Pop Art ก็เพราะว่า เป็นสองค่ายที่เกิดเวลาไล่เลี่ยกัน แต่กลับต่างกันอย่างสุดขั้ว แสดงให้เห็นถึงนิสัยของคนในโลกตะวันตก ที่มีลักษณะ แย้งเพื่อก่อ ให้เกิดสิ่งใหม่ๆ แตกต่างจากบ้านเรา ที่มักจะเออออตามๆกันไป ใครว่าดี ฉันก็ว่าดี เป็นเหตุให้วงการศิลปะบ้านเรา รวมถึงวงการอื่นๆ มักจะตามหลังตะวันตกอยู่ร่ำไป...

Abstract Expressionism และ Pop Art

Abstract Expressionism และ Pop Art เป็นสองสกุลศิลปะที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน คือหลังสงครามสงครามโลกครั้งที่2 ทศวรรษที่ 50 แต่กลับมีทัศนคติ และอุดมคติที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงโดยสกุลแรก เริ่มขึ้นในนิวยอร์ก โดยมีศิลปินอย่าง Jackson Pollock, Franz Kline และ Willem de Kooning เป็นหัวหอก ขณะที่ Pop Art เริ่มต้นที่ประเทศอังกฤษ แล้วจึงค่อยมามีบทบาทในสหรัฐอเมริกา โดยมีศิลปินที่สำคัญเช่น Andy Warhol, Jasper John, Robert Rauschenburg และ Roy Lichtenstein

งานของศิลปิน Abstract Expressionism มีลักษณะ เป็นนามธรรม ใช้ฝีแปรงใหญ่เข้ม ตวัดอย่างฉับพลัน องค์ประกอบน้อย คล้ายคลึงกับภาพเขียนตะวันออกโดยส่วนหนึ่งได้แรงบันดาลใจจากปรัชญาเต๋าและเซนที่กำลังได้รับความสนใจจากประเทศทางตะวันตกในขณะนั้น ในเรื่องของอนัตตา และ นิพพาน ความไม่มีตัวตน ว่างเปล่าไม่มีอยู่จริง เป็นที่มาของความต้องการแสวงหาจุดสูงสุดทางจิตวิญญาณของ Abstract Expressionist

Pop Art นำเสนอผลงานศิลปะด้วยวัตถุในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็น ภาพยนตร์ โทรทัศน์ ภาพของคนมีชื่อเสียง โฆษณา การ์ตูน และ บรรจุภัณฑ์ วัสดุที่เป็นผลพวงมาจากการพัฒนาของเทคโนโลยี เช่น พลาสติก โฟม และวัสดุสำเร็จรูปต่างๆ แล้วยกระดับงานที่เป็นพาณิชยศิลป์เหล่านี้ ให้กลายเป็นงานศิลปะ

ศิลปะทั้งสองสกุลนี้ดูจะอยู่กันคนละขั้ว เหตุเพราะ Abstract Expressionism แสวงหา การหลุดพ้นจากการพึ่งพิงธรรมชาติ โดยแสดงออกความคิดความรู้สึกที่ยากจะอธิบายได้ของศิลปิน ผ่านลายเส้น และสีในลีลานามธรรม ศิลปิน Pop Art นั้นมองว่า Abstract Expressionism เป็นศิลปะที่ดัดจริต มีเพื่อสำหรับคนชั้นสูง ยากที่จะเข้าถึง มีเพียงคนกลุ่มเล็กๆเท่านั้นที่ตอบสนองได้ ในทางตรงกันข้าม Pop Art เล่นกับวัฒนธรรมแบบประชานิยม สนุก ง่าย ราคาต่ำ เสียดสี ซึ่งถูกมองว่าโง่เง่า กลวงโบ๋

ขณะที่ Abstract Expressionism พยายามจะสื่อบางอย่างกันผู้ดู Pop Art กลับหลีกเลี่ยงการบอกความหมายใดๆ ดังที่วอร์โฮลกล่าวว่า “ศิลปินเป็นผู้ผลิตสิ่งที่ผู้คนไม่จำเป็นจะต้องมีมันไว้ในครอบครอง แต่ตัวศิลปิน-ด้วยเหตุใดมิทราบ-คิดว่าเป็นการดีที่จะมอบให้แก่พวกเขา ฉะนั้นถึงใจหนึ่งผมชอบพื้นที่ว่าง แต่ผมก็ยังทำงานศิลปะอยู่ ผมยังคงสร้างขยะขึ้นมาให้ผู้คนแขวนบนพื้นที่ว่าง ซึ่งผมเชื่อว่ามันควรจะว่างเปล่า ผมช่วยเติมเต็มพื้นที่ของพวกเขา ขณะที่ความจริง ผมช่วยให้พื้นที่ว่างของเขาว่าง” สิ่งที่เขาพยายามจะบอกคือ งานของเขามีเพียงเปลือกนอก ไม่มีอะไรแฝงลึกไปมากกว่านั้น ผู้ดูไม่มีทางเลือกอื่นใด นอกเสียจากมองดูภาพตรงหน้า

Special Project II : Toypography

2008-09-23T20:11:00.004+07:00

งาน Special Project ชิ้นที่ 2 สำเร็จเสร็จส่งไปเรียบร้อยแล้ว หลังจากอดหลับอดนอนปลุกปล้ำกับแฟลชอยู่พักใหญ่ งานที่ออกมาค่อนข้างพอใจ และสนุกกับการทำ แม้ว่าจะมีบางชิ้นที่ไม่ค่อยดี แต่ก็เป็นปกติของงาน 20 ชิ้น ที่จะทำให้เพอร์เฟ็กทุกชิ้นได้ยาก

งานจริงทำเป็น Flash Interactive ให้เลือกคลิ๊กดูได้เป็นอันๆไป แต่ที่เอามาโชว์ในนี้ เลือกตัดมาเฉพาะบางตัวที่ดีๆ อันที่จริงมีตัวที่ดีๆอีก แต่มีปัญหาเทคนิคเล็กน้อย เลยไม่สามารถเอามารวมอยู่ในวีดิโอนี้ได้

พอเอามารวมเป็นคำ (20ตัวอักษร รวม Fullstop) ก็จะได้อย่างที่เห็นบนสุด อ่านได้เป็นคำว่า "RUN TOWARD A CHALLENGE"

ปัญหารุมเร้า

2008-09-18T22:17:00.005+07:00

ไม่น่าเชื่อว่า ป่านนี้แล้ว ยังมีกะใจมานั่งอัพบล็อกอีก (เหลือเวลาทำงานอีก 3 วันเท่านั้น ตอนนี้ทำเสร็จไปแค่ 2 ชิ้น จาก 20) แต่จากจะบ่นปัญหาเกี่ยวกับแฟลชมากเลย จะบ่นให้เพื่อนฟัง เพื่อนก็ปั่นงานกันอยู่ ก็มาบ่นในนี้แล้วกัน

พอเอางานไปลงแฟลชปุ๊บ ปัญหาก็เริ่มเกิด ไม่รู้ว่าเราผิด หรือโปรแกรมผิด งานที่ทำในอิลัส

(pause..................................

...........................................)

จู่ๆ ขณะที่กำลังพิมพ์อยู่นี้ เกิดบรรลุอะไรบางอย่าง คิดวิธีแก้ปัญหาที่กำลังจะเล่าอยู่นี้ได้

คือเรื่องของเรื่อง ว่าพอเอางานไปลงแฟลช จากที่เตรียมไว้ในอิลัส (รูปล่างสุด เป็นไฟล์ที่เตรียมเอาไป animate) เส้นStroke มันเปลี่ยนเป็น solid (1) ซะเฉยๆ จากเดิมขนาด 0.5 เราก็เลย expand ในอิลัส ปรากฎว่า พอทำงั้นปุ๊บ ลงแฟลชแล้วไบงช่องที่ควรมีแต่เส้น Stroke ดันกลายเป็นถมทึบให้ซะเฉยๆ ก็ลองผิดลองถูกอยู่นาน กะไอ้รูบิกนี่ สุดท้ายก็ยอมแพ้ แล้วก็ทำแบบ Stroke หนาไป (อย่างที่เห็นรูปกลาง ไม่สวยเลย)

จนมานึกวิธีแก้ได้เดี๋ยวนี้เอง release compound path แล้วก็ถมขาว object ใน จบ

ง่ายนิดเดียว กว่าจะคิดออก ไอ้ตอนพยายามคิด เท่าไหร่ก็ไม่ออก เฉียดคำตอบไปมา ไม่เจอซักที ไอ้ตอนจะออกก็ออกง่ายๆ

ดีใจมาก เราทรีทงานเหมือนลูก เรารู้สึกว่าอยากให้เค้าออกมาสวย หล่อ ที่สุด พอทำไม่ได้อย่างใจ แล้วรู้สึกเหมือนคลอดลูกพิการ รู้สึกเสียใจ ที่คุณภาพของงานมันต่ำลง

ตอนนี้ ลูกจะไม่พิการแล้ว ขอตัวไปทำงานต่อค่ะ

Logo KU2GETHER

2008-09-12T15:11:00.003+07:00

ได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงจากงาน workshop ต่างๆที่ไปเข้าร่วม พูดคุยกันถูกคอ เมื่อเขาชวนให้มาช่วยทำโลโก้เวบไซต์คาร์พูลที่ชื่อ KU2GETHER ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก็เลยออกมาตามที่เห็นนี้ค่ะ ติดตามผลงานของเพื่อนๆชาวเกษตรได้ที่ http://ku2gether.hi5.com/

rubik กับ ไอเดียใหม่

2008-09-12T14:13:00.005+07:00

อาจจะยังไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่สำหรับรูบิค มีปัญหาที่ตัว A เส้นมันหนากว่าตัวอื่น แต่ถ้าทำให้บางก็จะไม่สวย ดูเก้งก้าง ตัวที่ใช้จริงจะเป็นขาวดำ ซึ่งไม่สวยเท่าเวลามันเป็นสี

อันที่จริงชอบตัวรูบิคนี้มาก เพราะถึงแม้จะมีแค่แถวละสามบล็อก ดูเหมือนว่าไม่น่าจะทำอะไรได้มาก เอาเข้าจริงกลับทำเป็นตัวอะไรได้หลายอย่าง จนคิดอยากลองทำเป็นอักษรไทยดู อาจจะได้บางตัว หรือถ้าลองตัดเอาเฉพาะส่วนที่เป็นตัวอักษร ทิ้งส่วนที่เป็นสเปซออก ก็ให้ผลที่เป็นเอกลักษณ์ดี

พอมาถึงจุดนี้ วิธีที่คิดอยากพรีเซ้นท์ก็เปลี่ยนไป

จากทีแรกที่คิดอยากปริ้นใหญ่ๆแปะเฉยๆ ตอนนี้อยากทำให้มันขยับได้ เอามันไปหมุนในแฟลช หนึ่ง คือ อยากเห็นผลลัพท์ที่น่าสนใจมากขึ้น สอง คือ แก้ปัญหาให้สำหรับบางเกม ที่เมื่อขยับแล้ว จะทำให้เข้าใจที่มาที่ไปของมันมากขึ้น เพราะ โจทย์ที่ตั้งไว้ให้ตัวเอง คือ "จับคาแรกเตอร์ของเกมหนึ่งๆออกมาให้ได้" แต่บางเกม อย่าง ดีดลูกแก้ว แม้ตำแหน่งจะอิงจากการดีดจริง เมื่อมันนิ่ง อาจจะทำให้คาแรกเตอร์ขาดหาย สาม คือ น่าสนุกดี!

แต่จะทำทันมั้ย นั้นเป็นอีกเรื่องนึง 55

และ ณ จุดนี้ อีกครั้ง

รู้สึกว่า มองเห็นอนาคตตัวเองชัดขึ้น ว่าเรามีความสุขอยู่กับอะไร เรามีความสุขกับการทำกราฟิก โดยเฉพาะเรื่อง Typography คิดว่าจะเป็นหัวข้อหลักในการทำ Thesis ในเทอมหน้าแน่นอน แต่จะออกมาเป็นในรูปแบบไหน คงต้องใช้เวลาศึกษาในช่วงตุลานี้

แนะนำเวบเกี่ยวกับ Typography เวบนึง อ่านแล้วได้ความรู้มาก
http://ilovetypography.com/

พอใกล้เรียนจบ ก็รู้สึกว่าคงจะต้องหาเป้าหมายในชีวิตที่เป็นชิ้นเป็นอันมากขึ้น

ระยะสั้น
หางานทำ เก็บตังค์ เรียนต่อโทที่เมืองนอก เล็งไว้ว่าจะกลับไปเมกาอีก เล็ง SVA (School of Visual Art) ที่ NYC สาธุ ขอให้ได้ที่นี่ เพราะชอบ Stephen Doyle มากกกกก และ Sagmeister ที่อยากจะปะตัวเป็นๆเหลือเกิน ไหนจะ Milton Glaser อีกคน คุ้มสุดๆไปเลย

ในระยะยาว
อยากเห็นตัวเอง เป็น "กราฟิกดีไซเนอร์" ที่มี "Thinking" และมี "Creativity" หรือจะเรียกว่า "คิดเป็น" ก็ได้
อยากเห็นตัวเองเป็นคนที่มีคุณภาพ และทำเพื่อสังคมบ้าง

jenga-string figure typography

2008-08-27T02:45:00.006+07:00

ช่วงนี้กำลังสนุกกับการทำ Special อย่างมากมาย กับการออกแบบ Typography 20คำ 20 เกม
ชิ้นแรกทดลองเจงก้า เกมดึงไม้ขึ้นไปต่อเป็นหอคอย จุดเด่นของเกมนี้คือ การเรียงตัวของไม้ ยังไงถึงจะตั้งอยู่ ในการทำก็อิงตามหลักนี้ ซึ่งยากมาก ก็ลองต่อดูเป็นอักษรไทยบ้าง อังกฤษบ้าง เอามาถ่าย แล้วดร๊าฟหลายๆแบบ แต่ยังหาชิ้นที่ลงตัวไม่ได้
ชิ้นที่สองเป็นเล่นเชือก ทำออกมาแล้วจะเห็นได้ชัดว่า เสน่ห์อยู่ที่มือ ชิ้นนี้สนุกมากจนอยากทำให้ครบ 26 ตัว ปัญหาถ้าหากเอาไปทำเป็นฟ้อนต์จริงๆน่าจะเป็นที่มืออีกเหมือนกัน มันทำให้ดูสวยก็จริง แต่มันจะดูยุบยับไปหรือเปล่า
ตอนนี้กำลังทำรูบิค ยากมาก มีที่สเก็ตช์ไว้ คาดว่าจะใช้สติ๊กเกอร์แปะเอา เพราะหมุนเองสติปัญญาคงไม่ถึงแน่ ตัวนี้ ถ้าทำได้ก็คงเจ๋งดีเหมือนกัน
ตอนพรีเซ้นท์ อยากปริ้นอันใหญ่ๆ เอามาแปะข้างฝา ลอยๆ น่าจะ Attractive ดี

Design Therapy

2008-08-18T23:36:00.005+07:00

เว้นจากเรื่องสเปเชี่ยวกันบ้างดีกว่าค่ะ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ในวิชา Design Process เราได้ไปจัดงาน Design Therapy กันที่สวนรถไฟ เป็นการบำบัดด้วยงานดีไซน์ เพื่อนๆที่มาจัดงานกัน มีทั้งบำบัดความเครียด โดยการปาถุงสี, บำบัดความซวย ที่ซุ้มเซียมซี, ทำกังหันลม ที่บู๊ต อา ลม ดี, บำบัดความเหงา ด้วยการเดินทาง ค้นหาตัวเอง, มีซุ้มคุณหมอใจดี จ่ายยาที่จะทำให้เราห่วงใยกันมากขึ้น ฯลฯ

ใครที่ได้มาที่บู๊ตสีแดงๆของเรา ล้วนโดนของกันไปถ้วนหน้า เพราะทำเป็นบาร์ ชื่อว่า สัตยา Bar ใครมาจะต้องมาเขียนชื่อ และตัวเลขที่ชอบลงบนแก้ว และจะโดนหลอกให้สั่งน้ำพันช์ ที่เราสมมุติว่าเป็นน้ำดื่มร่วมสาบาน เมื่อดื่มแล้ว ก็ต้องเช็คบิลค่าน้ำกันหน่อย งานนี้ไม่ได้แลกด้วยเงิน แต่แลกด้วยคำสาบานว่าจะไม่โกหก พ่อแม่ คุณครู คนรัก เพื่อนฝูง แล้วแต่น้ำที่เลือกกิน ระยะเวลาก็ตามแต่เลขที่เขียนลงบนแก้ว

สนุกสนานกันไปถ้วนหน้า ทั้งเพื่อนๆ พี่ๆ น้อง คุณป้า น้า อา ณ สวนรถไฟ หวังว่าทุกคน ยังจำคำสัญญา ที่ให้ไว้ ต่อหน้า "สัตยา Bar" นะคะ

บุ๊คงาน1 Style Revival (1)

2008-08-17T18:26:00.008+07:00

โครงการออกแบบ Information Book เรื่องส้มตำ

แนวทางของศิลปะ
ศิลปะบนหน้าปกอัลบั้มเพลงลูกทุ่ง หมอลำ ป้ายประกาศต่างๆ ของภาคอีสาน

วิเคราะห์สไตล์การออกแบบ

ลักษณะโดยรวม
เช่นเดียวกับบุคลิกของคนอีสาน ที่มีจิตใจงาม ซื่อๆ รักสนุก เฮฮา และจริงใจ ลักษณะของสไตล์การออกแบบที่เลือกมาใช้นั้น มีความสนุกสนาน ตรงไปตรงมา สดใส

ลักษณะการจัดวางองค์ประกอบ และการใช้ element ต่างๆ
นิยมจัดวาง subject เช่น คน นักร้องนำ ดาราแสดงนำ ไว้ตรงกลาง ขนาดใหญ่ เพื่อเน้นจุดเด่น.ให้ชัดเจน มีความ hard sale สูง ตัวอักษรเด่นชัด ใหญ่ และอ่านง่าย

มีเอกลักษณ์ที่มักจะใช้พื้นหลังเป็นแฉกดาว สลับสี หรือสลับสีเข้มอ่อน

มักเป็นภาพตัดปะ (collage) ตกแต่งด้วย element เล็กๆน้อยๆ เช่นดาว หัวใจ ดอกไม้ ใบไม้ เถาวัลย์

บุ๊คงาน1 หัวข้องาน2

2008-08-06T21:54:00.003+07:00

เดี๋ยวจะอัพบุ๊คที่วิเคราห์ style ขึ้นบล็อกครั้งหน้า เพราะว่าเผื่อใครค้นมาเจอ อยากใช้เป็น reference ก็เอาไปเลย เราวิเคราะห์เองก็จะมีเรื่องขนาด สัดส่วน สี ฟ้อนต์ องค์ประกอบ element แต่เรื่องแนวความเชื่อเบื้องหลังสไตล์ ไม่กล้าวิเคราะห์ เพราะ ไม่ได้รู้จริงขนาดนั้น

หัวข้อ Special Project II : 20 steps of design journey
โจทย์ ทดลองงานโดยตั้งสมมุติฐาน ค้นคว้า ทดลอง งานไฟน่อลจะออกมาเป็นซีรีส์ 20 ชิ้น โดยต้อง Communicate ได้ และคมคาย
หัวข้อที่เสนอ ออกแบบ Typography จากเกม
อธิบาย ไทโปนี่ ไม่ออกแบบทั้งชุด แต่ทำเป็นคำ 20คำ คำละเกม เกมที่ใช้จะเป็นเกมที่ต้องใช้อุปกรณ์เล่น เช่น หมากรุก หมากฮอส เจงก้า โอเอ็กซ์ โอเทลโล่ โดมิโน แบกแกมม่อน โดยจับคาแรกเตอร์ออกมาให้ได้ แล้วทำงานออกมาเป็น vector โดยมีเงื่อนไขว่า ผู้ชมจะต้องดูออกว่าแต่ละคำ มาจากเกมอะไร

Special Project I : STYLE REVIVAL (โครงการออกแบบหนังสือคู่มือเรื่อง ส้มตำ)

2008-08-06T21:27:00.003+07:00

เวลาเหลือน้อย

2008-07-19T03:05:00.005+07:00

อัพอย่างเร็ว เนื่องจากเวลาในการทำสเปเชี่ยว เหลือน้อยลงทุกทีๆ ที่เห็นเป็นหน้า2-5 ตาม Content Chart ที่วางไว้ มีการปรับไซส์ใหม่ วางกริดใหม่ ให้แน่นอนขึ้น ลดหน้าอีกแล้ว เป็น 20 หน้า (ครูนิดบอกว่า "ครูว่า หนูทำ 10 หน้าก็พอนะคะ ไว้ทีสิสค่อยทำเยอะๆก็ได้") ยังคงยึดกับแนวทางซิลูเอทอยู่

ปัญหาหนักใจในการทำภาพซิลูเอท--น้ำ
หลังจากดร๊าฟ ทั้งรูปล้างมือ ล้างผลไม้ น้ำไหลจากก๊อก จากสายยาง น้ำสาดกระเซ็น ฝักบัว ฯลฯ ผลลัพท์คือ

ให้เพื่อนดูครั้งที่1
"ไส้ไหลเหรอมึง" แจนถาม

ให้เพื่อนดูครั้งที่สอง
"น้ำอจุสิว่ะ กูว่า"

"เออๆ พอไหวมั๊ง" ตอบตัวเอง

ทำต่อๆ เหลือเพียง 15 หน้าเท่านั้น!!

Sketch II ลองดู+ผลตอบรับ

2008-06-30T20:43:00.003+07:00

ทดลองดู พอทำออกมาแล้วก็อย่างที่คิดไว้ว่า เราทำให้เยอะๆ รกๆ แบบของเค้าไม่ได้แน่ วันนี้คุยกับเพื่อนแจนว่า พวกเราๆมีกันอยู่สองประเภท คือ พวกช่างเติม กับพวกช่างทอน เติมคือนิยมใส่แบบไม่ยั้งมือ ทอนคือพวก เติมแล้วก็ลบทิ้ง เพราะกลัวว่าจะมากไป เราเป็นพวกอย่างหลัง ส่วนพวกที่อยู่ตรงกลางที่ความพอดี อาจจะหายากหน่อย

ก็เลยออกมาเป็นอย่างนี้ ทีแรกจะลองให้ BG เป็นท้องทุ่ง แต่พอใส่แล้วมันรกๆ ไม่ค่อยเป็นกราฟฟิกเท่าไหร่ เลยลองหยิบ shape ของต้นมะละกอมาใช้ ถมดำ เผื่อเอาไปใช้เป็นไอคอนได้อีก พื้นหลังใส่แฉกตามอย่างเขา แต่ก็อีกนะ จะใส่หมดก็จะสะเดิดเกิน เอาไปเสี้ยวนึงพอละกัน ต่อไปคงยึดเอาภาพนี้เป็นแนวทาง เล่นสีสดๆ คู่กับดำไปด้วย ทอนความรกได้ดีเหมือนกัน

คิดต่อไปว่า อาจจะเล่นเป็นที่มาของส้มตำไปเลย ให้บทที่2 เป็นครก บทที่3 เป็นจานส้มตำ แล้วเอามาทำไอคอนเล่นต่อได้อีก

ครูแดงให้แก้สารบัญอีกรอบ เพราะอันที่ 2 ที่เสนอไปวันนี้ ยังเรียงไม่ค่อยต่อเนื่อง ตอนนี้ลดเหลือ 24 หน้าแล้ว เพราะเล็งเห็นชะตาชีวิตตัวเองว่าถ้าทำ 32 หน้า คงตายก่อนส่งงานแน่ chapter อาจจะต้องเปลี่ยนชื่อรึเปล่าไม่รู้

ได้คำเจ๋งๆจากเพื่อนเพียบเลย อยากเอาไปใช้ในงาน อย่าง
หมวย ขอนแก่น "ปีหนึ่ง เฮากินตำบักหุ่งกันหลายขนาดได๋น้อ"
โหน่ง หนองคาย "เถื่อแรก" (ครั้งแรก) บักหุ่งเหิ่ม (ส้มตำมะละกอใกล้สุก)
อึน อุดร "จ๊อกๆ เสียงน้ำปลาร้ากระทบเหล่าเส้นบักหุ่งที่รอการกระแทกจากสาก" อันนี้มาเป็นเรื่องเชียว เห็นภาพเลย

ครูแดงพูดถึงเรื่องการทำหนังสือ ที่ให้ดูภาพรวม ตอนนี้เราดูงานเป็นชิ้นๆ แยกๆกันอยู่ เพราะยังนึกภาพไม่ออกว่าทั้งเล่มจะเป็นยังไง ที่ตัดหนังสือเป็นขั้นๆให้เปิดแยกบทง่าย ก็ยังไม่มีไอเดียว่าจะทำให้มันมีอะไรลึกซึ้งไปกว่าตัดเป็นขั้นๆมั้ย จะให้มันต่อเนื่องกันดีมั้ย หรือจะทำฟีลป้ายลูกนิมิตรดี สเก็ตซ์แต่ละหน้ายังออกๆไม่หมดเลย ดูท่าจะต้องรีบคิดซะแล้ว ตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่ 3 อาทิตย์เท่านั้นเอง...

Sketch II เตรียมลุย

2008-06-30T18:27:00.007+07:00

Book form& size

Index Sheet II

แบ่ง 3 บท 1.อินโทร (เถื่อแรก) 2. ส้มตำ (ตำบักหุ่ง) 3. ร้านบักหุ่ง
01 ปกหน้า
02-03 Intro+history สั้นๆ
04-05 ปีหนึ่ง เฮากินตำบักหุ่งกันหลายขนาดได๋น้อ
06-07 intro to chapter 2
08-09 anatomy ส้มตำ+ผักข้างจาน
10-11 ชนิดส้มตำ+อาหาร+เครื่องดื่ม
12-13 คุณค่าทางโภชนาการ+ปริมาณแคลอรี่
14-15 ส้มตำเป็นยา
16-17 intro to chapter 3
18-19 อุปกรณ์ในร้านส้มตำ
20-21 การใช้มีด+เส้นมะละกอ+ครก+แฟชั่นคนขาย
22-23 แนะร้านพอสังเขป
24 ปกหลัง

Color

Display Font เขียนเอง

แรงบันดาลใจ

2008-06-18T20:33:00.005+07:00

หนีไปเที่ยวหัวหิน เครียดเรื่องสเปเชี่ยว เพราะเรื่องที่อยากทำถูดตัดตกไป

เจอเพื่อนใหม่ ไปสนุก ไปเมา ไปผจญภัยเที่ยวทุกครั้ง เรามักจะเจอสิ่งไม่คาดฝัน ครั้งนี้เราได้เจอเพื่อนใหม่ดีๆ หลายคน เจอแก๊งค์ศิลปากร เจอพี่ต้น ชายผู้เล่นกีต้าร์ และเพื่อนเค้า น้าไมเคิล เลยได้อาศัยรถพี่ต้นกลับบ้าน กลางทาง เราแวะกินส้มตำ ทำให้เรานึกอยากจะทำเรื่องส้มตำขึ้นมา

เนื้อหาก็จะเป็นการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับส้มตำ ไม่ว่าจะเป็นในเชิงประวัติศาสตร์ สถิติ ประเภท ข้อมูลด้านโภชนาการ พฤติกรรมการกิน ราคา ฯลฯ หรือเรียกว่า Information Book โดย Stlye ที่จะนำมาใช้ เป็นโจทย์ในการศึกษา ก็อย่างที่เห็นในรูปข้างบน เราไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ตั้งชื่อเล่นๆให้มันว่าศิลปะ "สะเดิด"

ศิลป์ สะเดิด นี้ เราเห็นกันบ่อยๆ โดยเฉพาะปกซีดีลูกทุ่ง ลำซิ่ง หมอลำ ข้างทางเวลาเราไปต่างจังหวัด มีคนเอาสไตล์เหล่านี้มาใช้ในงานคูลๆหลายงาน เช่น ในหนังเรื่อง แหยม ยโสธร หรือ โฆษณา ซิมม่วนชื่น ของดีแทค ที่เราเรีอกกว่างานคูลๆ คือว่าเราไม่รู้ว่าจะเรียกร่วมสมัยดีมั้ย เพราะงาน สะเดิด ก็ร่วมสมัยอยู่ในตอนนี้ แต่เป็นร่วมสมัยของคนอีกกลุ่มเป้าหมายนึงเท่านั้นเอง

ศิลป์ สะเดิด ไม่เกรงกลัวในการใช้สี สีสะท้อนแสง สีตรงข้าม ถูกใช้ราวกับโลกนี้ไม่มีคำว่าทฤษฎีสี ฟ้อนท์นี่น่าสนใจ คือ มันจะเขียนมือ มี element แต่งกุ๊กกิ๊กด้วย มีความ big&bold และ Hard sale สูงมาก

หลังจากวันนี้ไป จะเป็นช่วงศึกษา และสเก็ตช์งาน

อุ่นใจอยู่อย่างนึงว่า เราได้ชื่อโครงการแล้ว

โครงการออกแบบ Information Book เรื่องส้มตำ

หนูจะทำเรื่อง...

2008-06-09T18:16:00.004+07:00

วันนี้ เป็นวันส่งหัวข้อสเปเชี่ยนชิ้นที่ 1

โจทย์คือ ให้นำสไตล์ทางศิลปะ และคัลเจอร์ มาทำเป็นงานออกแบบทั้งหมด 4 ชิ้น ไม่จำกัตมีเดีย

เพื่อนๆเลือกโจทย์กันมาหลากหลาย ไม่มีใครซ้ำใคร ส่วนเรา เลือกทำ Information Design ซึ่งเป็นงานที่ไม่ค่อยมีใครทำ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เรารู้จักคำนี้ตอนเรียนปี 2 แล้วก็รู้สึกสนใจมาตลอด แต่ไม่มีโอกาสได้ทำซะที มาคราวนี้ เลยอยากจะทำให้ได้

Information Design ก็ง่ายๆ คือ การที่เรามีข้อมูลอยู่ อาจจะเป็นรายงานปึกใหญ่ อ่านแล้วโคดงง การออกแบบ Informationที่ว่านี้ เป็นการช่วยย่อยให้ผู้อ่านเข้าใจข้อมูลได้ง่ายขึ้น ถูกต้อง สวยงาม อาจจะเป็นในรูปแบบของ Chart, Diagram, Graph, ตาราง, แผนที่

กลับมาที่การเสนอหัวข้อ ตอนแรก ได้แรงบันดาลใจมาจากงาน Information Design ขาวดำ ยุค 70 (ภาพบน) อยากจะทำให้คล้ายกัน แต่เป็นลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่มัสยิดกรือเซะ

ครูแดงเสนอว่า ทำได้ แต่จะยากเกินไปในการหาข้อมูล แล้วครูแดงก็อยากให้ทำงานที่มีกราฟมาประกอบด้วย (สไตล์สมัยใหม่หน่อย อย่างภาพล่าง) โปรเจคกรือเซะเลยเป็นอันต้องพับเก็บ และหาข้อมูลที่จะเอามาทำต่อไป....

NOTe คุณครูๆ ดูจะถูกใจที่เราเลือกทำ Information Design แนวว่าเค้ารอมานานว่าจะมีใครเลือกทำงานประเภทนี้

posterization

2008-05-07T23:06:00.004+07:00

คุณพี่ดิวหนุ่มพิษโลกส่งภาพนี้มาให้ก่อนแปลงกายเป็นหนุ่มลอนดอนเนอร์ แพ็คภาพส่งไปรษณีย์กะให้ถึงตอนตัวไม่อยู่ เป็นการเซอร์ไพรส์

คุณพี่กันแสงเงาเป็นช่องๆ แล้วลงสีไล่ระดับเป็นชั้นๆ ตามใจศิลปินวิจิตรศิลป์ของคุณพี่ คุณป๊าเธอเห็นแล้วร้อง "นี่มันวาดแบบ posterization นี่นะ"

คุณป๊าทิ้งปริศนาตามประสาช่างภาพ(พุง)ใหญ่ คุณลูกเลยต้องพลิกตำรา หาความหมายว่า โปสะเตอร์ไรเซชั่น นี่มันคืออะไรหว่า

ก็ได้ความว่า posterization เป็นเทคนิคแยกโทนให้ชัดเจน เช่น ขาว เทาอ่อน เทาแก่ ดำ เป็นเทคนิคแยกสีพิมพ์โปสเตอร์ วิธีทำแต่ดังแต่เดิม สมัยไม่มีโฟโต้ช่อบนั้น ทำด้วยการล้างฟิล์มโดยใช้ exposure ต่างๆกัน 3 ชิ้น เอามารวมกัน อัดออกมาก็จะได้ภาพ posterizationขึ้นมา

+ (รูปล่าง) ไหนๆพูดภึงเรื่องถ่ายภาพแล้ว ขอแนะนำหนังสือเจ๋งๆหนึ่งเล่ม ชื่อว่า Design by Photography เขียนโดย O.R. Croy สำนักพิมพ์ Focal Press เป็นหนังสือเก่าฝุ่นจับที่คุณป๊าไปขุดจากกรุมาให้ เป็นหนังสือที่สอนการล้างอัดภาพด้วยเทคนิคพิเศษ ถึงแม้ตอนนี้จะมีโฟโต้ช่อป คลิกเดียวจบ ไม่ต้องยุ่งยากเข้าดาร์กรูมไปทำเหมือนแต่ก่อน แต่มันก็น่าสนใจดีที่จะศึกษาว่าที่มาของภาพแต่ละแบบมันมายังไง ขอบอกว่าภาพในนี้กราฟฟิคมากๆ หนังสือนี้พิมพ์ปี 1972 นี่ก็ 30 กว่าปีแล้ว แต่ภาพดูดี ไม่เชยแล้ว เปิดๆดูบางทีก็ได้ไอเดียจากที่นี่เหมือนกัน

ที่แนะนำไป คงจะหาซื้อจากไหนไม่ได้แล้ว ฉะนั้น เพื่อนๆน้องโฟโต้คนไหนสนใจเปิดกรุปะป๊า ขอเชิญได้ที่บ้าน มีหนังสือถ่ายภาพเก่าๆดีๆ เยอะแยะมากมายให้ได้ค้นดูกัน

Thinking Machine

2008-04-23T22:50:00.005+07:00

Thinking Machine เป็นมนุษย์ที่มีความน่าทึ่งเป็นอย่างมาก เป็นผู้ที่คิดสร้างสรรค์ได้ไม่มีติดขัด Thinking Machine ที่รู้จัก มีหลายท่าน Thinking Machine คนแรก ที่เคยพบ คือ ครูวิทยา ต่อมาคือครูไก่ พี่ตี๋เล็ก พี่ปิ๊ก

โม่เคยเขียนรูปครูวิทยาไว้รูปหนึ่ง ในวิชา Grahic Design 1 ซึ่งชอบมาก และครูวิทยาเห็นก็หัวเราะ ครูวิทยาผอม หัวล้าน หน้ายาว เหมือนหลอดไฟ พอโม่เขียนก็พึ่งนึกได้ว่านอกจากหัวครูจะเหมือนหลอดไฟแล้ว สมองแกก็คิดได้เหมือนหลอดไฟในการ์ตูนจริงๆ เวลานั่งคุยงานกับครูวิทยา 1งานที่เราคิด1สัปดาห์ไม่ออก 1ชั่วโมงที่คุยกะครูจะได้กลับมา10ไอเดีย

คุยกับครูวิทยาเสร็จแล้วอยากเอาหัวโขกกำแพง ว่าทำไมคิดไม่ได้บ้างวะ แล้วไฟในตัวก็ลุกโชน พยายามคิดอะไรมาสู้กะแก แต่สุดท้ายก็น้อมรับโดยดุษดี ว่าไม่มีอะไรไปสู้กะแกได้เลย

เวลาเจอเครื่องผลิตความคิดแล้ว คิดว่าจะมีซักวันไหมหนอ เราจะเป็นบ้าง จะต้องทำยังไงจะเป็นได้ จะต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่

อยากเป็น Thinking Machine

+ Project แรกๆ ของการเรียนปี 1 หัวข้อ Logo ประจำตัว มอบโจทย์โดย ครูแดง (เป็นงานที่แสดงถึงความใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักคิดไม่ติดสไตล์ ตั้งแต่ตอนปี1 ซึ่งไม่รู้อะไรเลยนอกจากการใช้สีโปสเตอร์!)

ชั่วโมงที่ 59

2008-04-15T23:25:00.008+07:00

ไม่ได้โพสต์มาพักใหญ่ กำลังเสียใจกับโศกนาฏกรรมแมวน้อยหน้าหอ ที่ตายทีเดียว 3 ตัวรวดอยู่

นี่ก็ฝึกงานมาได้ 2 สัปดาห์แล้ว (เท่าอายุลูกแมวเลย ฮือๆ TT) รู้สึกโชคดีมาก ที่ได้มาฝึกที่นี่ รู้สึกโชคดีกว่าคนอื่นๆ ได้หัดคิดโฆษณา ได้ดูพี่ๆเค้าทำงาน ได้จัดระบบการทำงานของตัวเองใหม่ จากคนขี้เกียจสเก็ตช์ คิดไม่ออกเปิดคอมไว้ก่อนแล้วรอให้เม้าส์พาไป กลายเป็นคนสเก็ตช์ๆๆๆ จากนี้ก็คงจะพยายามทำอย่างงี้ให้เป็นนิสัย ไม่กลับไปเป็นคนจ้องคอมอย่างแต่ก่อนแล้ว

ที่ผ่านมา พี่ปิ๊ก พี่ตี๋เล็ก ผู้เป็นคุณครูสอนงาน (ที่เปรียบเทียบว่าเป็นคุณครูเพราะอยู่ที่นี่แล้วรู้สึกเหมือนกันเรียนหนังสือ แต่เป็นเรียนแบบตัวต่อตัว) ให้งาน 3 ชิ้น ชิ้นแรก ให้หา ad ที่ชอบกับไม่ชอบอย่างละ10 อันนี้คิดว่าเหมือนกับเป็น pre-test เวลาครูชอบให้ทำตอนเปิดเทอม ชิ้นต่อมา พี่ๆให้ลองคิด print ad ให้ dental floss หรือ ไหมขัดฟัน ชิ้นที่คิดอยู่ตอนนี้เป็น EQUAL น้ำตาลเทียม อันนี้แหละที่ขัดใจ

น้ำตาลเทียมแต่ละชนิดใช้สารให้ความหวานต่างๆกัน EQUAL ใช้สารแอสปาแตม ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง เดิมใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาวุธเคมี มีการทดลองเยอะแยะมากมายพิสูจน์ได้ว่า แอสปาแตมทำให้เกิดความเสี่ยงในการเป็นโรคมะเร็ง และโรคอื่นๆ แต่ลองเปิดเวบเขาดู มีแต่ข้อมูลเข้าข้างตัวเองทั้งนั้น (ข้อมูลอ่านมาจากคอลัมน์คุณหมอบรรจบ ในมติชนสุดฯ)

แฮ่ม แต่ทำโฆษณาให้เขา ก็ต้องขายของกันไป จริงมั้ย

* พี่ปิ๊กสอนว่า ให้ดูเยอะๆ เจออะไรน่าสนใจก็เซฟเก็บไว้ เป็นข้อมูลของเราในอนาคต ที่จริงแล้วเราจะมีโฟลเดอร์นึง ชื่อ Cool Stuff เจออะไรที่ชอบก็จะเก็บไว้ในนี้ เก็บมาตั้งแต่ปี 1 เก็บทั้งงานที่เจอตามเวบ และก็เก็บงานเพื่อนๆที่ชอบส่งมาให้ดู จนตอนนี้เป็นโฟลเดอร์ที่ใหญ่ที่สุดไปแล้ว บางทีบางงานก็เป็นของศิลปินใหญ่โดยที่เราไม่รู้ อย่างงานนี้(บน) ของ Niklaus Troxler นักดีไซน์โปสเตอร์แจ๊สแห่ง Willisau ซึ่งกลายมาเป็นงานหัวข้อ my hero ในตอนปีสองของเราเอง (ล่าง)

หางานฝึก

2008-03-31T22:56:00.004+07:00

เมื่อตอนปิดเทอมปีสองขึ้นปีสาม ได้ไปฝึกงานที่แผนกศิลป์ สีลมแกลอเรีย (และบ้านสีลม) ซึ่งเป็นหนึ่งในห้างในเครือเซ็นทรัล ครั้งนั้นได้รู้ข่าวมาจากประกาศของห้องภาควิชา ผู้จัดการสีลมแกลขณะนั้นคือ คุณเอิบจิต ธำรงสมบัติสกุล เป็นรุ่นพี่สถาปัตย์ ลาดกระบัง พอเข้าไปคุยปุ๊บ คุณพี่เอิบก็รับทันทีฐานะที่เป็นรุ่นน้องร่วมสถาบัน

แต่ครั้งนี้มันไม่ง่ายอย่างนั้นสิคะ ปิดเทอมครั้งนี้ ต้องฝึกงานแบบจริงจัง แถมยังเก็บเกรดด้วย เลยอยากได้ไปฝึกที่ๆเพิ่มระดับความยากขึ้นอีกสเตป แรกสุดตั้งใจหมายมั่นไว่ว่าอยากฝึกงาน magazine แต่คิดๆไปแล้วมันไม่ค่อยท้าทาย เลยหันไปแนวกราฟฟิกเฮาส์ และเอเจนซี่โฆษณา

ขั้นแรกก็หาที่ๆเราอยากฝึก จดเบอร์โทร ที่อยู่ไว้ ลิสต์ได้เกือบยี่สิบที่ล่ะค่ะ แล้วก็ค่อยๆเริ่มทำ portfolio รวบรวมผลงานที่เคยทำมา เป็นรูปเล่มสวยงาม พร้อมซีดีบรรจุผลงาน แล้วก็เอาไปทิ้งตามที่ๆเราลิสต์ไว้ คอยโทรตามให้เค้าดูงานเรา แล้วซักพักเค้าก็จะเรียกเราไปสัมภาษณ์ ไม่งั้นก็บุกไปยื่นใบสมัครให้ถึงที่เลยค่ะ

บริษัทแรกที่ไปคือ Display Egazine นิตยสารออนไลน์ ไปบุกเค้าถึงที่ เก๋มากๆ ไม่น่าเชื่อว่าบริษัทเล็กๆ แต่ทุกคนแต่งตัวกันเซเลบมากๆ พี่เค้าที่จริงก็กำลังขาดคน และอยากจะรับพวกเราอยู่แล้ว แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าอยากจะลองหาที่อื่นๆดูก่อน เลยแค่ทิ้งพอร์ทไว้แล้วหาที่อื่น

สอง ไป Saatchi&Saatchi เอเจนซี่ชื่อดังระดับโลก ที่นี่ได้แค่ไปทิ้งใบสมัครไว้เฉยๆ ไม่เรียกซะที ดันเรียกตัวหลังจากที่ทำเอกสารกับ Bangkok Showcase ไปแล้ว เลยต้องผ่านไป

สาม ติดต่อ Default ไปทางโทรศัพท์ แล้วก็ได้ส่งพอร์ทเป็นไฟล์ pdf ไปให้ แต่ที่เค้าเต็มได้ฝึกพฤษภา เลยต้องขอบายค่ะ

สี่ Graphicfarm อันนี้มือไวไปหน่อยค่ะ ไปสมัครเป็นคนแรกจนทางนู้นเค้าเลยขอรอดูงานคนอื่นๆก่อนจะพิจารณาว่าจะเลือกใคร กว่าพี่เค้าจะให้คำตอบได้ตอนนั้นก็ได้งานไปแล้ว

ห้า Bangkok Showcase อันนี้ขึ้นรถตามเพื่อนไปสมัครค่ะ ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับบริษัทนี้เลย ตอนนั้นกำลังสิ้นหวังค่ะ เพราะเพื่อนๆได้งานกะไปเกือบครึ่งห้องแล้ว แล้วเราก็ไปสมัครไว้ตั้งหลายที่ ยังไม่ได้เลย หลายที่ที่อยากทำก็เต็มแล้ว ซักพักพี่เค้าเรียกสัมภาษณ์ มีเพื่อนคนนึงได้ไปสัมภาษณ์ที่นี่ก่อนหน้านั้นแล้ว เค้าบอกเราว่า พี่เค้ากวนทรีนมากๆ แกระวังไว้นะ

โห กลัวเลย ที่เพื่อนเล่านี่ดูแย่มาก ก่อนสัมภาษณ์เลยเตรียมพร้อมดูงานเค้าทุกตัว ศึกษาว่าเค้าทำสินค้าอะไรบ้าง วันสัมภาษณ์ก็เตรียมซีดีบรรจุงานเต็มเอี๊ยด ไปคุยกะคุณชูเกียรติ ครูทรงธรรม Executive Creative Director เกร็งสุดๆ แต่พยายามยิ้มสู้ คุยกับพี่เค้าขำๆ สุดท้ายมันก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด และถือว่าเป็นการสนทนาที่สนุกทีเดียว ตอนนั้นสังหรณ์ได้เลยว่ามีลุ้นว่าจะได้งาน คุยกันกว่าชั่วโมงแบบสบายๆ ไม่เครียด อาจเป็นเพราะว่าเราทำงานคณะ ทำกิจกรรมเยอะ ทำงานประกวด มีเรื่องเล่าเยอะแยะไปหมด เลยทำให้ดูน่าสนใจ มีเรื่องให้คุยได้เรื่อยๆ

แล้วก็ได้จริงๆ ได้ตำแหน่งที่ต้องการฝึกด้วย คือ Art Director ซึ่งพรุ่งนี้จะเริ่มงานแล้วค่ะ มาลุ้นกันว่าจะเป็นยังไง ตื่นเต้นจังน้าา

+ งานที่ทำที่บ้านสีลมบันติ้งโปรโมทงาน FunFriday ได้เอาไปพิมพ์ใช้จริง ติดเรียงรายริมถนนสีลม

สนามทดลองที่ 3 ประกวด ประกวด และประกวด

2008-03-24T00:40:00.009+07:00

เมื่อวันที่ 20 ที่ผ่านมา ได้ไปรับบรีฟงาน Young OHM Award มา เป็นงานประกวดโฆษณาแบบ Ambient (สื่อนอกบ้านเช่น บิลบอร์ด ป้ายรถเมล์ บนขบวนรถไฟฟ้า) งานนี้เป็นการประกวดระหว่างมหาลัย 20 แห่ง มหาลัยละทีม ทีมละ 4 คน จับฉลากโจทย์มาแล้วได้เป็น ธนาคารทหารไทย เรื่องสินเชื่อบ้าน

ทีมเราประกอบไปด้วยมือรางวัลทั้งหลาย อุ้ย กาด คว้า Silver มาจากงาน MADD Award มาแล้ว ส่วน แจน มาย และ กาด(อีกแล้ว) ติด1ใน5 ของงานประกวด สุดสัปดาห์ I-MAG เมื่อปี2006

ทำไมจะต้องประกวดๆๆ ให้ยุ่งยาก เรียนอย่างเดียวยังไม่เหนื่อยพอรึไงนะ

ที่ลาดกระบังนี่ ตอนที่เข้ามาเรียนตอนปี 1 รุ่นพี่จะย้ำๆๆๆๆๆว่า ถ้ามีโอกาสให้ประกวดงาน ถ้าใครติดตามหน่อยจะรู้ค่ะว่าเด็กลาดกระบังชอบประกวด และได้รางวัลสม่ำเสมอ เพราะว่าเราโดนกรอกหูมาอย่างนี้ละค่ะ

ประกวดมาก็หลายงานแล้วค่ะ ถึงจะไม่เคยได้รางวัลใหญ่ติดมือมาซะที แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลยนะคะ สิ่งที่ได้จากการประกวดงานก็เหมือนเราได้ลองเจอโจทย์จริงๆ ได้ทดลองทำงาน ฟลุ๊กขึ้นมาได้รางวัลนอกจากจะได้ตังค์แล้ว ยังได้เครดิตประดับบารมีตนเองอีกด้วย ซึ่งอันนี้จริงๆค่ะ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังในภายหลังว่างานประกวดนี้ดีต่อการสัมภาษณ์รับเข้าฝึกงานขนาดไหน

การประกวดงาน ยิ่งถ้าเป็นแบบทีมด้วยละก็ ท้าทายสุดๆ ต้องเป็นทีมเวิร์ก ช่วยกันคิดช่วยกันทำ ตอนที่ทำไอแมคนั้น ขออธิบายนิดนึงว่า ไอแมคเป็นงานประกวดทำนิตยสาร ขั้นแรกทางนิตยสารสุดสัปดาห์ผู้จัดประกวด ได้คัดเลือกผลงานmock-up 16หน้า ที่ดีที่สุดจากผู้ร่วมเข้าประกวดกว่าร้อยทีม เหลือ 5 ทีม ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ละทีมได้รับเงิน 20,000 บาท เพื่อจัดทำผลงานเพิ่มเป็น 64 หน้า ใครชนะก็ได้ตีพิมพ์งานจริงคู่ไปกับสุดสัปดาห์เชียวล่ะ

ย้อนกลับมาว่าตอนนั้น งานที่เราต้องทำไม่ใช่แค่ออกแบบ แต่เราต้องวางconceptของหนังสือเราว่าจะให้มีเนื้อหาไปในทิศทางใด หาข้อมูล เขียนเรื่อง ถ่ายแฟชั่น วางเลย์เอ้าท์ เขียนภาพประกอบ ไปจนถึงพิมพ์งานเย็บเล่ม และนำเสนอ เพื่อนๆที่ร่วมทีมกันนี่ ทะเลาะกันแทบเป็นแทบตาย บางคนถึงขั้นเกือบตัดเพื่อนกันไปเลยค่ะ เราทำงานกับแบบอดหลับอดนอนกันหลายอาทิตย์ ตอนที่พิมพ์เสร็จก็เจอวิบากกรรม เด็กร้านเย็บเล่นหั่นหนังสือเราซะกุด น้ำตาแทบเล็ด ต้องปริ้นใหม่กันอีกรอบ กว่าจะได้ส่งนี่แทบตาย

ตอนนั้นอยู่ปีสองค่ะ ยังรู้ไปค่อยมาก ทำกับไปแบบเดาๆ มั่วๆ พอปีสาม เรียนวิชา Publishing Design ก็สบายเลย เพราะว่ามีประสบการณ์แล้ว นี่แหละค่ะ ผลของการประกวดงาน

+ ที่เห็นเป็นรูปที่ถ่ายไว้ตอนวันตัดสินสุดสัปดาห์ I-MAG งานจัดที่ Siam Discovery มีกรรมการหลายคนถามคำถามหลังการพรีเซ้นท์ ซึ่งโหดมากๆ โดยเฉพาะคุณโตมร ถามเลยเอาซะเราอึ้งกันเลย รางวัลสำหรับทีมเราในวันนี้ไม่ใช่รางวัลที่หนึ่ง หรือpopular vote อะไรหรอกนะคะ แต่เป็นคำชมที่ออกมาจากปากของคุณณัฐ ประกอบสันติสุข ช่างภาพรุ่นใหญ่ ที่ออกปากว่าชอบงานของพวกเรา ต่อหน้าคุณนวลจันทร์ ศุภนิมิตร และคุณระริน อุทกะพันธุ์ แค่นี้ก็ภูมิใจมากแล้วค่ะ

สนามทดลองที่ 2 Special Project

2008-03-22T15:05:00.006+07:00

เมื่อวานเข้าไปป้วนเปี้ยนแถวโรงถ่าย (สตูดิโอถ่ายหนังของมหาลัย) บังเอิญเจอครูแดง ครูแดงถาม

"มาย แกยังไม่ไปฝึกงานอีกเหรอ"

"ยังครู ต้นเดือนหน้าค่ะ"

"โอ้ย พวกแกนี่ ปัญญาอ่อน!" บ่นตามประสาครูแดง แล้วต่อด้วย "แล้วแกคิดสเปเชี่ยลออกรึยังฮึ"

ผู้เป็นลูกศิษย์ร้องในใจว่า หงึ!

"โอยยย ครู ขอเวลาหนูคิดก่อนค่าาา"

สเปเชี่ยล สเปเชี่ยล

ต้องพูดสองครั้งเพราะมีสองงาน

มีครูเจ้าของวิชาสองคน คือครูแดง และครูนิด

ครูแดงเป็นผู้รู้รอบ อยากรู้อะไรถามครูแดงได้หมด ทั้งนิเทศ โฟโต้ ฟิล์ม หรืออยากรู้ว่าใครรักใคร เลิกใคร บ้านอยู่ไหน พ่อชื่ออะไร รู้หมดๆ ครูแดงคุยสนุก ปรึกษาได้ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว

ครูนิด เป็นเจ้าแม่งานเนี๊ยบบบ มาดนิ่งแลดูใจดี สายตาอย่างกะเหยี่ยว สอนวิชามหาเนี๊ยบอย่าง Typography และ Corporate Design ตรวจงาน point ต่อ point

สเปเชี่ยล (Special Project) เป็นวิชาที่ให้เราเตรียมตัวเตรียมสมอง เตรียมใจ เพื่อทำ ทีสิส (Thesis) ในปี4 เทอม2 โดยมีครูๆตั้งหัวข้อคร่าวๆให้เรา และให้เราไปหาเรื่องที่สนใจในขอบข่ายของโจทย์ที่ครูกำหนด ในขณะที่ ทีสิส เราจะต้องกำหนดหัวข้อที่เราสนใจเอง

ในปีนี้ หัวข้อที่1 ให้ศึกษาหลักการของยุคในประวัติศาสตร์ศิลป์ หรือกราฟฟิกรอบตัวเรา มาทำใหม่ให้เป็นงานของเราเอง เช่น ใช้ลายปักผ้าห่ม อิโมไอคอน ลายสักยันต์ แป้นคีย์บอร์ด ลายในธนบัตร เป็นต้น กำหนดmedia ให้แต่ยังไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรระหว่าง package กับ poster

หัวข้อที่2 เป็น Graphic Experimental ไม่จำกัตมีเดีย ไม่ต้องใช้ได้จริง เป็นความสนใจส่วนตัวของเรา ตั้งโจทย์เหมือนทำการทดลองทางวิทยาศาสตร์ มีตัวแปร มีสมมุติฐาน เช่น ใช้ฟ้อนท์ angsana bold 14point มาเรียงให้ผู้ดูรู้สึกถึงอารมณ์ต่างๆ ต้องทำทั้งหมด 20 ชิ้น นำเสนอยังไงก็ได้

น่าสนุกนะ แต่ ยาก ช่วงนี้ไปไหนมาไหนจะพยายามนั่งรถเมล์ จะใด้อยู่นิ่งๆ คิดเยอะๆ เห็นเยอะๆ ไปเที่ยว หาแรงบันดาลใจไปเรื่อยๆ

+ รูปข้างบนนี้ถ่ายไว้ที่โรงถ่ายสมัยปี1 ทำงานวิชาภาพยนตร์เบื้องต้น เป็นโปรเจคทำรายการทีวี บังคับให้ใช้โรงถ่าย เลยทำเป็นรายการสารคดีเกี่ยวกับสัปเหร่อ ไปถ่ายinsertที่วัดลาดกระบัง น่ากลัวมาก ต้องไปถ่ายศพ จะรู้สึกหดหู่ทุกครั้งที่กลับมาจากกองถ่าย แต่ก็เป็นประสบการ์ณ์ที่ดี

สนามทดลองที่ 1 การฝึกงาน

2008-03-21T21:57:00.005+07:00

ปี 3 Summer

บันทึกครึ่งหลังของประสบการณ์ช่วงหนึ่งของชีวิตในฐานะนักเรียนออกแบบกราฟิก
ในปีการศึกษาสุดท้ายที่กำลังมาถึงนี้ สมาธิ พลัง และปัญญา เป็นสิ่งสำคัญ
ซึ่งหวังว่าการเขียนจะช่วยฉัน ในการทำความเข้าใจ และได้ใช้เวลาในการขบคิดปัญหา
เป็น Journal Writing Therapy ที่นักจิตวิทยาเชื่อว่า
สามารถช่วยฟื้นฟูสภาพจิตใจ
ให้เราเข้าใจตัวเอง
ทำให้เรามองเห็นวิธีการใหม่ๆในการเผชิญหน้ากับปัญหา

เหลือเวลาอีกไม่กี่วัน ที่จะต้องก้าวเข้าไปสู่สนามทดลองที่ 1 การฝึกงาน
การฝึกงานเพื่อ
- ไปเห็น
- ไปลอง
- ไปทำ
- .....

ฉันตั้งแง่กับงานด้านโฆษณามาตลอด อาจเพราะอ่านหนังสือการเมืองมากไป หรือเพราะคบเพื่อนนีโอฮิปปี้ตอนสมัยเรียนที่อเมริการึเปล่าไม่รู้
ฉันว่างานโฆษณาหนุนทุนนิยม บริโภคนิยม หลอกลวง ตอหลดตอแหล
เลยไปฝึกงานที่เอเจนซี่ซะเลย จะได้พิสูจน์ให้รู้กันไปเลยว่ามันเป็นจริงอย่างที่คิดไหม
Bangkok Showcase เป็นเอเจนซี่ที่ทำงานให้กับสินค้าอย่าง imobile ไปรษณีย์ไทย ไทยธนาคาร เมืองไทยประกันชีวิต และอีกหลายๆชิ้น ล่าสุด ปี 2007 เขาได้ bronze มาจากเมือง Cannes ด้วยนะ

ใครว่าวงการโฆษณาโหด
มา มาเจอกันซักตั้ง

+ งานรางวัลของ Bangkok Showcase

"Never a bit missing.i-mobile 902 with 8.0 mega pixels camera"

Advertising Agency: Bangkok Showcase, Bangkok, Thailand

Executive Creative Director: Chukiat Koosongdham

Copywriter: Chokchai Tupanyakanok

Art Director/Illustrator: Rojana Chuasakul

Account Supervisor: Premrudee MaKarangkun

Advertiser's Supervisor: Supannee Thawinwung